←→'s profileหุ หุ ^^ สวัสดีชาวค่ายทุ...PhotosBlog Tools Help

Blog


    January 31

    energyfantasia สัญจร 2

    สนุกมากมาย
     
    ฉันคุมฐานได้แป๊ปเดียวเอง...
     
    ฉันไม่ค่อยสบายหนะ
     
    คนอื่นคงจะนึกอะนะว่าฉันเกิดเปงอารายขึ้นมา ทั้งที่ ฉันก็ออกจะถึกทน.. อ่านะ
     
    ได้รู้จักน้องๆที่น่าร๊ากๆ... เพื่อนๆใหม่..ด้วย
     
    อื้มก็เป็นความทรงจำที่ดีอย่างนึง ที่รู้สึกว่าเป็นเวลาที่มีคนหัวเราะด้วย ยิ้มด้วย และเป็นห่วง
     
    ^^
     
    :D
     
    ขากลับ ต้องนั่งรถไฟฟ้ามาที่ เอกมัย คนแน่นมากๆ... ต้องยืนตลอดเวลา จะล้มอยู่แล้ว มีคนใจบุญลุกให้
     
    หลังจากนั้นพี่ก็มารอรับ...
     
    ถึงบ้านหลับตั้งแต่ทุ่มกว่าๆ... ยันตี5
     
    วันรุ่งขึ้นก็หาย..ดี
    January 27

    วงจร ปัญหา ความเศร้า และความสุข

    ในช่วงชีวิตในปลายปีของชีวิตฉันมีเรื่องราวผ่านเข้ามามากมายทีเดียว
    ก็อย่างที่บอกว่าปัญหา ความเศร้า และความสุข มันมาเป็นวงจรชีวิตอ่านะ..ชีวิตเรามีปัญหามากมายแต่เราก็พยายามแก้มันมาได้จนณบัดนี้ แม้ว่าปัญหาเก่าจะทำให้ฉันเศร้าโศกเสียใจแค่ไหน แต่ฉันก็ยังคงยิ้มได้ ฉันยังคงมีความสุข เพราะว่าฉันคิดว่าปัญหาที่เกิดขึ้นกับตัวฉันมันคงทำให้ฉันแข็งแกร่งขึ้น ฉันได้รับหลายๆสิ่งจากปัญหาของฉันมากมาย ทั้งสิ่งดีและสิ่งร้ายต่างๆนานา แต่สิ่งเหล่านั้นก็เป็นเหมือนยาบำรุง คอยช่วย สร้างเสริมให้ฉันกล้าเผชิญหน้ากับโลกนี้...
     
    OK.... ปัญหาที่ฉันจะเล่าฉันที่ว่ามันเป็นการระบายความรู้สึกนะจ้ะ(ฉันบอกกับตัวเองเช่นนั้น)
     
    ค่ายenergy fantasia 5วัน แต่ก่อนที่ฉันจะได้ไปค่ายนี้หนะสิ..ฉันต้องร้องไห้เป็นวันๆ.... ตาบวมๆไปเรียนพิเศษ ต้องแลกกับหลายๆสิ่งหลายๆอย่างในชีวิตฉัน และพร้อมกำคำสัญญา มีคนบอกว่าพ่อฉันดุ.. และด้วยความที่พ่อฉันดุนี่เองหละ..ทำให้มีพี่ๆเค้าบอกว่า ฉันเกือบจะไม่ได้มาค่ายนี้เพราะพ่อแล้ว... อื้ม ฉันก็เข้าใจหนะว่าท่านห่วงฉัน เพระฉันคือลูกคนเล็ก แต่ก็ไม่เห็นจำเป็นต้องห่วงฉันมากมายขนาดนี้ ในเมื่อฉันก็มีหน้าตาเปงอาวุธหนิ 55+
     
    มาถึงเวลาเปิดเทอม.. และนอนกิจกรรมเราก็แสนจะเยอะ....
    ปัญหาของฉันช่างรุมล้อม
    บางทีความรับผิดชอบ สมอง และความรู้สึกของฉันก็ไม่สัมพันธ์กัน..
     
    ความรับผิดชอบของฉันไม่มีเอาซะเลย
    สมองบอกว่าต้องการที่จะตั้งใจเรียน
    ความรู้สึก..ของฉัน กำลังจะชอบใครสักคนหนึ่ง ที่ฉันก็ไม่รู้แน่ว่าฉันชอบเค้าไม๊
     
    โอ้ยมันไปคนละทิดคนละทาง ฉันไม่มีสมาธิแม้กระทั่งจะนอน ยังฝันถึงเรื่องวุ่นๆเหล่านี้ทุกคืน
    จะอ่านหนังสือเล่มไหน หรือจะทำอะไรก็ไม่มีสมาธิ จิใจฉันสับสน.. เอ้ฉันจะชอบคนคนนั้นหรือ่าวน่า....
    ฉันกลัวมากๆ กลัวว่า..ชอบ ชอบ ชอบ แค่คำว่าชอบหนะ จะทำให้มันเสียไปหมด
    เสียทั้งการเรียน และอีกหลายๆด้านๆ ฉันไม่รู้จะแก้ปัญหาอย่างไร... แต่ฉันก็หวังว่ามันคงจะมีวันนึงที่ฉันจะรู้ใจตัวเอง
     
    วันหนึ่งฉันรู้สึกขึ้นมาทันทีว่า ฉันไม่ได้ชอบเขา.... แนหนะ...บ้าๆบอตามกระแส...
    เพระในชีวิตฉันหนะไม่เคยตกหลุมรักใครหนะสิ..
    หลังจากฉันรู้ใจตัวเองแล้ว ทีนี้ทุกอย่างก็เริ่มรุ่ง... ฉันมีสมาธิ ฉันสามารถทำอะไรๆ..ได้ อย่างเฮฮา หลับสบายฝันดี
     
    โอ้ย.. นี่เราเขียนอะไรลงไปหนิ ก็ทนๆอ่านหน่อยนะคะ.... มันเปงเรื่งของเด็กติ๊งต๊องคนนึงเท่าน๊านหละจ้ะ....

    ความร๊ากเป็นสิ่งที่สวยงามฉันรู้ แต่ฉันยังไม่ต้องการจะมีความรักต่อใครทั้งสิ้น นอกจากครอบครัวและเพื่อนของฉัน